Θα γίνουμε Βουλγαρία;
Θα μας “σώσει” η Ευρώπη των δύο ταχυτήτων και η ΕΕ (όπως μας λένε οι Βρυξέλλες) ή η Βουλγαρία στην οποία έχουμε επενδύσει ιδιωτικά 4,5 δισ. ευρώ(!);
Διαβάζω στο ρεπορτάζ του συναδέλφου κ. Τ. Δασόπουλου στο Capital gr, “Επίσημη εκκίνηση της Ευρώπης των “δύο ταχυτήτων” με την ανοχή της ΕΕ”, ότι πήρε μπροστά στην Ευρώπη η πρωτοβουλία των “6” (Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Ολλανδία και Πολωνία), με στόχο τη δημιουργία μιας ηγετικής ομάδας η οποία θα δώσει (λέει) στην ΕΕ μια πολιτική και κατά συνέπεια μια διπλωματική δύναμη χωρίς να είναι απαραίτητη και συμφωνία από του συνόλου των κρατών μελών της ΕΕ.
Ωστόσο το Eurogroup κράτησε χαμηλούς τόνους για την πρωτοβουλία καθώς δεν απαντήθηκε (προσέξτε το αυτό) το ερώτημα τι θα γίνει αν υπάρξει διαφωνία από μια ή περισσότερες χώρες, για τον χειρισμό ενός ή περισσοτέρων θεμάτων…
Διαβάστε επίσης: Στην Βουλγαρία δραστηριοποιούνται 3500 ενεργές Ελληνικές επιχειρήσεις
Και το ερώτημα είναι αν θα συνεχίσει να ισχύει η αρχή της ομοφωνίας ή πλέον οι αποφάσεις θα λαμβάνονται με την αρχή της πλειοψηφίας που δεν έχει θεσμοθετηθεί…
Γιατί το σημειώνουμε στη δική μας στήλη το θέμα; Και ποια είναι η σημασία που του αποδίδουμε;
Το σημειώνουμε για δύο λόγους.
Ο ένας είναι πως από τα πρώτα “αντικείμενα μάχης” που θα αναλάβει η ομάδα των χωρών που θα πάρουν στα χέρια τους την πρωτοβουλία θα είναι η ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς, με την άρση των εμποδίων που υπάρχουν σήμερα μεταξύ των κρατών . Εμπόδια που εκτοξεύουν και το κόστος στα δίκτυα μεταφοράς ενέργειας από τα οποία εξασφαλίζεται και η δική μας τροφοδοσία.
Τι έχουμε δηλαδή εδώ. Η Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Ολλανδία και Πολωνία θα “σώσουν” τα δικά μας νοικοκυριά από την σφαγή τους κόστους ενέργειας που τινάζει στον αέρα και μικρομεσαίους και μικρούς και επαγγελματίες.
Είμαστε με τα καλά μας ή μας δουλεύουν και σε ευρωπαϊκό και σε κοινοτικό επίπεδο με “διπλωματικό στυλ” και εμείς το απολαμβάνουμε.
Διαβάστε επίσης: Το Ελληνικό e-commerce πρέπει να αλλάξει
Βάζοντας στην άκρη την αγανάκτησή μας πάμε και στον δεύτερο λόγο, επίσης από την χθεσινή επικαιρότητα στο capital gr. “Στις 3.500 οι ενεργές ελληνικές επιχειρήσεις στη Βουλγαρία (Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ) .
Σε συνάντηση που είχε ο δικός μας υφυπουργός Εσωτερικών με Έλληνες επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στη Βουλγαρία διαπιστώθηκε μαζί με πολλά άλλα ότι αφενός υπάρχει πρόσφορο έδαφος για τις ελληνικές επιχειρήσεις, μετά και την ένταξη της γειτονικής χώρας στο ευρώ. Και αφετέρου ότι το τελευταίο διάστημα βουλγαρικές επιχειρήσεις ενδιαφέρονται να επενδύσουν στην Ελλάδα .
Προς τι όμως και εδώ η προσοχή μας.
Στην Βουλγαρία καταγράφονται συνολικά 18.000 ελληνικές εταιρείες το ύψος επενδύσεων των οποίων ανέρχεται σε 4,4 δισ. ευρώ. Το δε διμερές εμπόριο είναι λίγο μεγαλύτερο από 6 δισ ευρώ (!!).
Επίσης μετά και την ένταξη της γειτονικής χώρας στο ευρώ υπάρχει πρόσφορο έδαφος για τις ελληνικές επιχειρήσεις, καθώς το τελευταίο διάστημα βουλγαρικές επιχειρήσεις ενδιαφέρονται έντονα να επενδύσουν στην Ελλάδα.
Το κλίμα αυτό είναι αξιοπρόσεκτο έστω και αν διαπιστώνεται ότι στην Ελλάδα έχουμε μία γραφειοκρατική διαδικασία, που αντικατοπτρίζει βεβαίως και όλα τα Βαλκάνια.
Παρ’ όλα αυτά οι Βούλγαροι επενδυτές ενδιαφέρονται πραγματικά για την ελληνική αγορά, δεν τους νοιάζει που θα πληρώσουν μεγαλύτερους φόρους. Δεν τους ενδιαφέρει που θα δυσκολευτούν περισσότερο.
Τι κάνουμε λοιπόν; Δεχόμαστε αδιαμαρτύρητα το “αφεντιλίκι” Γερμανίας, Γαλλίας, Ιταλίας, Ισπανίας, Ολλανδίας και Πολωνίας (που έχουν ευθύνες και στο κακό μας χάλι στο ενεργειακό κόστος στην Ελλάδα που διώχνει και επενδυτές) ή χαλάμε τον κόσμο (προς την κυβέρνηση μας αλλά και προς στις Βρυξέλλες) για την κατάσταση αυτή και τα βρίσκουμε με τους Βούλγαρους που δεν κολλάνε πουθενά αν ζητήσουμε να μας προτιμήσουν και να έλθουν στην Ελλάδα να επενδύσουν;
Πηγή
